adjectivefirst/second-declension adjective
cantabricus
cantabricus (feminine cantabrica, neuter cantabricum)
Classical[kanˈta.brɪ.kʊs]Ecclesiastical[kanˈtaː.bri.kus]
Meaning
- adjectiveCantabrian
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | cantabricus | cantabrica | cantabricum |
| genitive | cantabricī | cantabricae | cantabricī |
| dative | cantabricō | cantabricae | cantabricō |
| accusative | cantabricum | cantabricam | cantabricum |
| ablative | cantabricō | cantabricā | cantabricō |
| vocative | cantabrice | cantabrica | cantabricum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | cantabricī | cantabricae | cantabrica |
| genitive | cantabricōrum | cantabricārum | cantabricōrum |
| dative | cantabricīs | cantabricīs | cantabricīs |
| accusative | cantabricōs | cantabricās | cantabrica |
| ablative | cantabricīs | cantabricīs | cantabricīs |
| vocative | cantabricī | cantabricae | cantabrica |
Cantā^brĭcus, a, um, v. Cantabria, II. B. and cantabrum, I.
Origins
From Cantabria + -icus.