proper noun · masculinethird declension
Candaulēs
Candaulēs m sg (genitive Candaulis)
Classical[kanˈdau̯.ɫeːs]Ecclesiastical[kanˈdaːu̯.les]
Meaning
- Candaules, a king of Lydia.
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Candaulēs | — |
| genitive | Candaulis | — |
| dative | Candaulī | — |
| accusative | Candaulem | — |
| ablative | Candaule | — |
| vocative | Candaulēs | — |
Origins
Borrowed from Ancient Greek Κανδαύλης (Kandaúlēs) (see which for more).