adjectivefirst/second-declension adjective
campicolus
campicolus (feminine campicola, neuter campicolum)
Classical[kamˈpɪ.kɔ.ɫʊs]Ecclesiastical[kamˈpiː.ko.lus]
Meaning
- New Latinadjectivedwelling in fields or plains
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | campicolus | campicola | campicolum |
| genitive | campicolī | campicolae | campicolī |
| dative | campicolō | campicolae | campicolō |
| accusative | campicolum | campicolam | campicolum |
| ablative | campicolō | campicolā | campicolō |
| vocative | campicole | campicola | campicolum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | campicolī | campicolae | campicola |
| genitive | campicolōrum | campicolārum | campicolōrum |
| dative | campicolīs | campicolīs | campicolīs |
| accusative | campicolōs | campicolās | campicola |
| ablative | campicolīs | campicolīs | campicolīs |
| vocative | campicolī | campicolae | campicola |
Origins
From campus (“plain, field”) + colō (“to inhabit”).