adjectivefirst/second-declension adjective
cambricus
cambricus (feminine cambrica, neuter cambricum)
Classical[ˈkam.brɪ.kʊs]Ecclesiastical[ˈkam.bri.kus]
Meaning
- Medieval LatinNew LatinadjectiveWelsh
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | cambricus | cambrica | cambricum |
| genitive | cambricī | cambricae | cambricī |
| dative | cambricō | cambricae | cambricō |
| accusative | cambricum | cambricam | cambricum |
| ablative | cambricō | cambricā | cambricō |
| vocative | cambrice | cambrica | cambricum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | cambricī | cambricae | cambrica |
| genitive | cambricōrum | cambricārum | cambricōrum |
| dative | cambricīs | cambricīs | cambricīs |
| accusative | cambricōs | cambricās | cambrica |
| ablative | cambricīs | cambricīs | cambricīs |
| vocative | cambricī | cambricae | cambrica |
Origins
From Cambria + -icus.