adjectivefirst/second-declension adjective
cambriānus
cambriānus (feminine cambriāna, neuter cambriānum)
Classical[kam.briˈaː.nʊs]Ecclesiastical[kam.briˈaː.nus]
Meaning
- Medieval LatinNew LatinadjectiveWelsh
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | cambriānus | cambriāna | cambriānum |
| genitive | cambriānī | cambriānae | cambriānī |
| dative | cambriānō | cambriānae | cambriānō |
| accusative | cambriānum | cambriānam | cambriānum |
| ablative | cambriānō | cambriānā | cambriānō |
| vocative | cambriāne | cambriāna | cambriānum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | cambriānī | cambriānae | cambriāna |
| genitive | cambriānōrum | cambriānārum | cambriānōrum |
| dative | cambriānīs | cambriānīs | cambriānīs |
| accusative | cambriānōs | cambriānās | cambriāna |
| ablative | cambriānīs | cambriānīs | cambriānīs |
| vocative | cambriānī | cambriānae | cambriāna |
Origins
Proto-Indo-European *-nós Proto-Italic *-nos Proto-Italic *-ānos Latin -ānus Latin cambriānus From Cambria + -ānus.