LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

calumniōsus

calumniōsus (feminine calumniōsa, neuter calumniōsum)
Classical[ka.ɫʊm.niˈoː.sʊs]Ecclesiastical[ka.lum.niˈɔː.s̬us]

Meaning

  1. Late Latinadjectivefull of tricks and artifices, swindling

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativecalumniōsuscalumniōsacalumniōsum
genitivecalumniōsīcalumniōsaecalumniōsī
dativecalumniōsōcalumniōsaecalumniōsō
accusativecalumniōsumcalumniōsamcalumniōsum
ablativecalumniōsōcalumniōsācalumniōsō
vocativecalumniōsecalumniōsacalumniōsum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativecalumniōsīcalumniōsaecalumniōsa
genitivecalumniōsōrumcalumniōsārumcalumniōsōrum
dativecalumniōsīscalumniōsīscalumniōsīs
accusativecalumniōsōscalumniōsāscalumniōsa
ablativecalumniōsīscalumniōsīscalumniōsīs
vocativecalumniōsīcalumniōsaecalumniōsa

călumnĭōsus, a, um, adj. calumnia,
I. full of tricks or artifices, swindling (postAug.): calumniosus est, qui sciens prudensque per fraudem negotium alicui comparat, Paul. Sent. 1, 5, 1; 1, 5, 2: accusatio, Dig. 38, 2, 14: criminationes, Arn. 1 init.— Sup., Aug. Ep. 152 fin.—
II. Subst.: că-lumnĭōsus, i, m., a person convicted of false information, Dig. 48, 16, 3; cf. calumnia, I. B. 4.—Adv.: călumnĭōsē, artfully, by trickery, Dig. 46, 5, 7; Aug. Ep. 48. —Sup., Symm. Ep. 10, 76.

Origins

From calumnia (“artifice”) + -ōsus (“full of”).

Descendants
  • Englishcalumnious
  • Frenchcalomnieux
  • Germankalumniös
  • Spanishcalumnioso

In English words that came into English from calumniōsus

  • calumniouscalumniōsus

Quick answers

What does calumniōsus mean in Latin?
calumniōsus, a adjective, means “full of tricks and artifices, swindling”.
How do you pronounce calumniōsus?
In classical Latin, [ka.ɫʊm.niˈoː.sʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ka.lum.niˈɔː.s̬us].