LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinethird declension

calumniātor

calumniātor m (genitive calumniātōris, feminine calumniātrīx)
Classical[ka.ɫʊm.niˈaː.tɔr]Ecclesiastical[ka.lum.niˈaː.tor]

Meaning

  1. pettifogger
  2. chicaner

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

declension
formsingularplural
nominativecalumniātorcalumniātōrēs
kalumniātōrēs
genitivecalumniātōris
kalumniātōris
calumniātōrum
kalumniātōrum
dativecalumniātōrī
kalumniātōrī
calumniātōribus
kalumniātōribus
accusativecalumniātōrem
kalumniātōrem
calumniātōrēs
kalumniātōrēs
ablativecalumniātōre
kalumniātōre
calumniātōribus
kalumniātōribus
vocativecalumniātorcalumniātōrēs
kalumniātōrēs

călumnĭātor (kălumnĭātor; v. the foreg.), ōris, m. calumnior; mostly t. t.,
I. a contriver of tricks or artifices, a pettifogger, a perverter of law, a chicaner (sometimes, perhaps, branded on the forehead with the letter K = calumniator; cf. Voss, Arist. 1, 17; Ernest. Clav. Cic. Ind. Leg. s. v. Remmia): si calvitur et moretur et frustratur. Inde et calumniatores appellati sunt, quia per fraudem et frustrationem alios vexarent litibus, Dig. 50, 16, 223: scriptum sequi calumniatoris esse: boni judicis, voluntatem scriptoris auctoritatemque defendere, Cic. Caecil. 23, 65: calumniatores apponere, Cic. Verr. 2, 1, 10, § 27: calumniatorem quaerere, id. ib. 2, 2, 8, § 22; 2, 2, 10, § 26: egens, id. Clu. 59, 163; id. Quint. 28, 87; Phaedr. 1, 17, 2; Mart. 11, 66, 1; Dig. 3, 2, 4, § 4; Suet. Rhet. 4.—
II. Trop.: calumniator sui, one who is too anxious in regard to his work, over-scrupulous, Plin. 34, 8, 19, § 92; cf. calumnia, III. B., and calumnior, II. B.

Origins

Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin calumnior Proto-Indo-European *-tōr Proto-Italic *-tōr Latin -tor Latin calumniātor From calumnior + -tor.

Descendants
  • Englishcalumniator
  • Frenchcalomniateur
  • Italiancalunniatore
  • Portuguesecaluniador
  • Romaniancalomniator
  • Spanishcalumniador

Quick answers

What does calumniātor mean in Latin?
calumniātor, a noun, means “pettifogger; chicaner”.
What is the genitive of calumniātor?
The genitive singular is calumniātōris. calumniātor is masculine, third declension.
How do you pronounce calumniātor?
In classical Latin, [ka.ɫʊm.niˈaː.tɔr]; in ecclesiastical (church) Latin, [ka.lum.niˈaː.tor].