proper noun · femininefourth declension
Callistō
Callistō f sg (genitive Callistūs)
Classical[kalˈlɪs.toː]Ecclesiastical[kalˈlis.to]
Meaning
- GreekCallisto
, Hyginus, fabulae, Iovis filii; in: Hygini fabulae, edidit Mauricius Schmidt, Jena, 1872, page 121
IV ARCTOPHYLAX. De hoc fertur ut sit Arcas nomine, Callistus et Iouis filius, quem dicitur Lycaon, cum Iuppiter ad eum in hospitium uenisset, cum alia carne concisum pro epulis apposuisse . [...]
, Hyginus, astronomica; in: Hygini astronomica ex codicibus a se primum collatis recensuit Bernhardus Bunte. Accedunt prolegomena, commentarius, excerpta ex codicibus, index, epimetron, Lipsia, 1875, page 34 - New LatinCallisto (moon)
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Callistō | — |
| genitive | Callistūs | — |
| dative | Callistō | — |
| accusative | Callistō | — |
| ablative | Callistō | — |
| vocative | Callistō | — |
Callisto, ūs (ōnis, Serv. ad. Verg. G. 1, 67), f., = Καλλιστώ,
I. daughter of the Arcadian king Lycaon (hence, Lycaonis, Ov. F. 2, 173:
virgo Tegeaea, id. ib. 2, 167: Maenalia, id. ib. 2, 192: virgo Nonacrina, id. M. 2, 409), and mother of Arcas by Jupiter; changed by Juno, on account of jealousy, into a she-bear, and then raised to the heavens by Jupiter in the form of the constellation Helice or Ursa Major, Hyg. Fab. 176; 177; Prop. 2 (3), 28, 23; Col. 11, 2, 15; Ov. F. 2, 156 sq.; cf. id. M. 2, 401 sq.—Acc. Callisto, Hyg. Astr. 2, 1.—Dat. Callisto Lycaonidi, Cat. 66, 66.—Abl. Callisto, Hyg. Fab. 155.Origins
From Ancient Greek Καλλιστώ (Kallistṓ).