adjectivefirst/second-declension adjective
callainus
callainus (feminine callaina, neuter callainum)
Classical[kalˈla.ɪ.nʊs]Ecclesiastical[kalˈlaː.i.nus]
Meaning
- adjectiverelationalturquoise, green-blue
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | callainus | callaina | callainum |
| genitive | callainī | callainae | callainī |
| dative | callainō | callainae | callainō |
| accusative | callainum | callainam | callainum |
| ablative | callainō | callainā | callainō |
| vocative | callaine | callaina | callainum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | callainī | callainae | callaina |
| genitive | callainōrum | callainārum | callainōrum |
| dative | callainīs | callainīs | callainīs |
| accusative | callainōs | callainās | callaina |
| ablative | callainīs | callainīs | callainīs |
| vocative | callainī | callainae | callaina |
Origins
Borrowed from Ancient Greek καλλαΐνος (kallaḯnos). By surface analysis, callais + -nus.