LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
proper noun · masculinesecond declension

Cālātīnus

Cālātīnus m sg (genitive Cālātīnī)
Classical[kaː.ɫaːˈtiː.nʊs]Ecclesiastical[ka.laˈtiː.nus]

Meaning

  1. A Roman cognomen — famously held by
  2. Aulus Atilius Calatinus, a Roman general

Declension

declension
formsingularplural
nominativeCālātīnus—
genitiveCālātīnī—
dativeCālātīnō—
accusativeCālātīnum—
ablativeCālātīnō—
vocativeCālātīne—

Origins

Proto-Indo-European *-nós Proto-Indo-European *-iHnos Proto-Italic *-īnos Latin -īnus Latin Cālātīnus From Cālātia + -īnus.

Quick answers

What does Cālātīnus mean in Latin?
Cālātīnus, a proper noun, means “A Roman cognomen — famously held by”.
What is the genitive of Cālātīnus?
The genitive singular is Cālātīnī. Cālātīnus is masculine, second declension.
How do you pronounce Cālātīnus?
In classical Latin, [kaː.ɫaːˈtiː.nʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ka.laˈtiː.nus].