noun · femininefirst declension
cacozēlia
cacozēlia f (genitive cacozēliae)
Classical[ka.kɔzˈzeː.li.a]Ecclesiastical[ka.kodˈd͡zɛː.li.a]
Meaning
- A bad, faulty, awkward imitation.
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | cacozēlia | cacozēliae |
| genitive | cacozēliae | cacozēliārum |
| dative | cacozēliae | cacozēliīs |
| accusative | cacozēliam | cacozēliās |
| ablative | cacozēliā | cacozēliīs |
| vocative | cacozēlia | cacozēliae |
căcŏzēlĭa, ae, f., = κακοζηλία,
I. a bad, faulty, awkward imitation, Sen. Contr. 4, 24 fin.; id. Suas. 7; Quint. 2, 3, 9 (written as Greek, id. 8, 6, 73; cf. κακόζηλον; id. 8, 3, 56); cf. Diom. p. 446 P.
Origins
From Ancient Greek κᾰκοζηλία (kăkozēlía, “unhappy imitation", "affectation”).
Descendants
- Englishcacozelia
In English words that came into English from cacozēlia
- cacozeliacacozēlia