adjectivethird-declension two-termination adjective
cachinnābilis
cachinnābilis (neuter cachinnābile)
Classical[ka.kʰɪnˈnaː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[ka.kinˈnaː.bi.lis]
Meaning
- two terminationboisterous (accompanied by immoderate laughter)
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | cachinnābilis | cachinnābilis | cachinnābile |
| genitive | cachinnābilis | cachinnābilis | cachinnābilis |
| dative | cachinnābilī | cachinnābilī | cachinnābilī |
| accusative | cachinnābilem | cachinnābilem | cachinnābile |
| ablative | cachinnābilī | cachinnābilī | cachinnābilī |
| vocative | cachinnābilis | cachinnābilis | cachinnābile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | cachinnābilēs | cachinnābilēs | cachinnābilia |
| genitive | cachinnābilium | cachinnābilium | cachinnābilium |
| dative | cachinnābilibus | cachinnābilibus | cachinnābilibus |
| accusative | cachinnābilīs cachinnābilēs | cachinnābilīs cachinnābilēs | cachinnābilia |
| ablative | cachinnābilibus | cachinnābilibus | cachinnābilibus |
| vocative | cachinnābilēs | cachinnābilēs | cachinnābilia |
căchinnābĭlis, e, adj. cachinno (Appuleian).
I. Capable of laughing, laughing:
homo animal cachinnabile, App. Dogm. Plat. 3, p. 33, 20.—II. Of or pertaining to immoderate laughter:
risus, App. M. 3, p. 132, 20.Origins
Proto-Indo-European *-dʰlom Proto-Italic *-ðlom Proto-Italic *-ðlis Latin -bilis Latin cachinnābilis From cachinnō, cachinnāre + -bilis.