proper noun · masculinesecond declension
Bussenius
Bussenius m sg (genitive Busseniī or Bussenī)
Classical[bʊsˈsɛ.ni.ʊs]Ecclesiastical[busˈsɛː.ni.us]
Meaning
- masculinesingulara Roman nomen gentile, gens or "family name"
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Bussenius | — |
| genitive | Busseniī Bussenī | — |
| dative | Busseniō | — |
| accusative | Bussenium | — |
| ablative | Busseniō | — |
| vocative | Bussenī | — |