proper noun · neutersecond declension
Burnum
Burnum n sg (genitive Burnī)
Classical[ˈbʊr.nũː]Ecclesiastical[ˈbur.num]
Meaning
- neutersingulara town in Dalmatia, whose location is still unknown
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Burnum | — |
| genitive | Burnī | — |
| dative | Burnō | — |
| accusative | Burnum | — |
| ablative | Burnō | — |
| vocative | Burnum | — |
| locative | Burnī | — |