adjectivefirst/second-declension adjective
brunneus
brunneus (feminine brunnea, neuter brunneum)
Classical[ˈbrʊn.ne.ʊs]Ecclesiastical[ˈbrun.ne.us]
Meaning
- Late LatinMedieval Latinadjectivebrown
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | brunneus | brunnea | brunneum |
| genitive | brunneī | brunneae | brunneī |
| dative | brunneō | brunneae | brunneō |
| accusative | brunneum | brunneam | brunneum |
| ablative | brunneō | brunneā | brunneō |
| vocative | brunnee | brunnea | brunneum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | brunneī | brunneae | brunnea |
| genitive | brunneōrum | brunneārum | brunneōrum |
| dative | brunneīs | brunneīs | brunneīs |
| accusative | brunneōs | brunneās | brunnea |
| ablative | brunneīs | brunneīs | brunneīs |
| vocative | brunneī | brunneae | brunnea |
Origins
From Late Latin brūnus (“brown”) + -eus, from Frankish *brūn, from Proto-Germanic *brūnaz (“brown”).
Descendants
- Englishbrunneous
In English words that came into English from brunneus
- brunneousbrunneus