adjectivefirst/second-declension adjective
Britannicus
Britannicus (feminine Britannica, neuter Britannicum)
Classical[brɪˈtan.nɪ.kʊs]Ecclesiastical[briˈtan.ni.kus]
Meaning
- adjectiveBritish
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | Britannicus | Britannica | Britannicum |
| genitive | Britannicī | Britannicae | Britannicī |
| dative | Britannicō | Britannicae | Britannicō |
| accusative | Britannicum | Britannicam | Britannicum |
| ablative | Britannicō | Britannicā | Britannicō |
| vocative | Britannice | Britannica | Britannicum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | Britannicī | Britannicae | Britannica |
| genitive | Britannicōrum | Britannicārum | Britannicōrum |
| dative | Britannicīs | Britannicīs | Britannicīs |
| accusative | Britannicōs | Britannicās | Britannica |
| ablative | Britannicīs | Britannicīs | Britannicīs |
| vocative | Britannicī | Britannicae | Britannica |
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Britannicus adj.,
Britannic, British: aestus, the British Channel: lingua, Ta.: balaena, Iu.
Origins
Celticder. Ancient Greek Βρεττᾰνός (Brettănós) Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-i-eh₂ Proto-Hellenic *-íā Ancient Greek -ῐ́ᾱ (-ĭ́ā) Ancient Greek Βρεττανία (Brettanía)bor. Latin Britannia Latin -icus Latin Britannicus From Britannia (“Britain”) + -icus (“-ic”).
Descendants
- Catalanbritànic
- EnglishBritannic
- Frenchbritannique
- FrenchBritannique
- Italianbritannico
- Occitanbritanic
- Portuguesebritânico
- Romanianbritanic
- Spanishbritánico
- Galicianbritánico