LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

brisbanēnsis

brisbanēnsis (neuter brisbanēnse)
Classical[brɪs.baˈnẽː.sɪs]Ecclesiastical[briz.baˈnɛn.sis]

Meaning

  1. relationaltwo terminationBrisbane

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativebrisbanēnsisbrisbanēnsisbrisbanēnse
genitivebrisbanēnsisbrisbanēnsisbrisbanēnsis
dativebrisbanēnsībrisbanēnsībrisbanēnsī
accusativebrisbanēnsembrisbanēnsembrisbanēnse
ablativebrisbanēnsībrisbanēnsībrisbanēnsī
vocativebrisbanēnsisbrisbanēnsisbrisbanēnse
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativebrisbanēnsēsbrisbanēnsēsbrisbanēnsia
genitivebrisbanēnsiumbrisbanēnsiumbrisbanēnsium
dativebrisbanēnsibusbrisbanēnsibusbrisbanēnsibus
accusativebrisbanēnsīs
brisbanēnsēs
brisbanēnsīs
brisbanēnsēs
brisbanēnsia
ablativebrisbanēnsibusbrisbanēnsibusbrisbanēnsibus
vocativebrisbanēnsēsbrisbanēnsēsbrisbanēnsia

Quick answers

What does brisbanēnsis mean in Latin?
brisbanēnsis, a adjective, means “Brisbane”.
How do you pronounce brisbanēnsis?
In classical Latin, [brɪs.baˈnẽː.sɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [briz.baˈnɛn.sis].