adjectivethird-declension two-termination adjective
brigantiēnsis
brigantiēnsis (neuter brigantiēnse)
Classical[brɪ.ɡan.tiˈẽː.sɪs]Ecclesiastical[bri.ɡan.t͡siˈɛn.sis]
Meaning
- relationaltwo terminationBragança
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | brigantiēnsis | brigantiēnsis | brigantiēnse |
| genitive | brigantiēnsis | brigantiēnsis | brigantiēnsis |
| dative | brigantiēnsī | brigantiēnsī | brigantiēnsī |
| accusative | brigantiēnsem | brigantiēnsem | brigantiēnse |
| ablative | brigantiēnsī | brigantiēnsī | brigantiēnsī |
| vocative | brigantiēnsis | brigantiēnsis | brigantiēnse |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | brigantiēnsēs | brigantiēnsēs | brigantiēnsia |
| genitive | brigantiēnsium | brigantiēnsium | brigantiēnsium |
| dative | brigantiēnsibus | brigantiēnsibus | brigantiēnsibus |
| accusative | brigantiēnsīs brigantiēnsēs | brigantiēnsīs brigantiēnsēs | brigantiēnsia |
| ablative | brigantiēnsibus | brigantiēnsibus | brigantiēnsibus |
| vocative | brigantiēnsēs | brigantiēnsēs | brigantiēnsia |
Origins
From Brigantia + -ensis.