LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

brigantiēnsis

brigantiēnsis (neuter brigantiēnse)
Classical[brɪ.ɡan.tiˈẽː.sɪs]Ecclesiastical[bri.ɡan.t͡siˈɛn.sis]

Meaning

  1. relationaltwo terminationBragança

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativebrigantiēnsisbrigantiēnsisbrigantiēnse
genitivebrigantiēnsisbrigantiēnsisbrigantiēnsis
dativebrigantiēnsībrigantiēnsībrigantiēnsī
accusativebrigantiēnsembrigantiēnsembrigantiēnse
ablativebrigantiēnsībrigantiēnsībrigantiēnsī
vocativebrigantiēnsisbrigantiēnsisbrigantiēnse
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativebrigantiēnsēsbrigantiēnsēsbrigantiēnsia
genitivebrigantiēnsiumbrigantiēnsiumbrigantiēnsium
dativebrigantiēnsibusbrigantiēnsibusbrigantiēnsibus
accusativebrigantiēnsīs
brigantiēnsēs
brigantiēnsīs
brigantiēnsēs
brigantiēnsia
ablativebrigantiēnsibusbrigantiēnsibusbrigantiēnsibus
vocativebrigantiēnsēsbrigantiēnsēsbrigantiēnsia

Origins

From Brigantia + -ensis.

Quick answers

What does brigantiēnsis mean in Latin?
brigantiēnsis, a adjective, means “Bragança”.
How do you pronounce brigantiēnsis?
In classical Latin, [brɪ.ɡan.tiˈẽː.sɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [bri.ɡan.t͡siˈɛn.sis].