LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

brevirōstris

brevirōstris (neuter brevirōstre)
Classical[brɛ.wɪˈroːs.trɪs]Ecclesiastical[bre.viˈrɔs.tris]

Meaning

  1. New Latintwo terminationHaving a short rostrum, nose, or beak.
    Ovatus 10 C. brevirostris, femoribus dentatis, abdomine ovato nigro, pedibus antennisque rufis. S.N.L.1761, Nicolaus Poda von Neuhaus, Insecta musei Graecensis, page 30:

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativebrevirōstrisbrevirōstrisbrevirōstre
genitivebrevirōstrisbrevirōstrisbrevirōstris
dativebrevirōstrībrevirōstrībrevirōstrī
accusativebrevirōstrembrevirōstrembrevirōstre
ablativebrevirōstrībrevirōstrībrevirōstrī
vocativebrevirōstrisbrevirōstrisbrevirōstre
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativebrevirōstrēsbrevirōstrēsbrevirōstria
genitivebrevirōstriumbrevirōstriumbrevirōstrium
dativebrevirōstribusbrevirōstribusbrevirōstribus
accusativebrevirōstrīs
brevirōstrēs
brevirōstrīs
brevirōstrēs
brevirōstria
ablativebrevirōstribusbrevirōstribusbrevirōstribus
vocativebrevirōstrēsbrevirōstrēsbrevirōstria

Origins

  1. Proto-Indo-European*mreǵʰ-
  2. Latinbrevirōstris

Proto-Indo-European *mréǵʰusder. Proto-Italic *breɣʷis Latin brevis Latin rostrum Latin brevirōstris From brevis (“short”) + rostrum (“beak”).

Quick answers

What does brevirōstris mean in Latin?
brevirōstris, a adjective, means “Having a short rostrum, nose, or beak.”.
How do you pronounce brevirōstris?
In classical Latin, [brɛ.wɪˈroːs.trɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [bre.viˈrɔs.tris].
Where does brevirōstris come from?
Proto-Indo-European *mreǵʰ- → Latin brevirōstris.