proper noun · masculinesecond declension
Branimerus
Branimerus m (genitive Branimerī)
Meaning
- masculinea male given name, equivalent to English Branimir
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Branimerus | Branimerī |
| genitive | Branimerī | Branimerōrum |
| dative | Branimerō | Branimerīs |
| accusative | Branimerum | Branimerōs |
| ablative | Branimerō | Branimerīs |
| vocative | Branimere | Branimerī |