adjectivethird-declension two-termination adjective
branchiālis
branchiālis (neuter branchiāle)
Classical[braŋ.kʰiˈaː.lɪs]Ecclesiastical[braŋ.kiˈaː.lis]
Meaning
- two terminationbranchiate
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | branchiālis | branchiālis | branchiāle |
| genitive | branchiālis | branchiālis | branchiālis |
| dative | branchiālī | branchiālī | branchiālī |
| accusative | branchiālem | branchiālem | branchiāle |
| ablative | branchiālī | branchiālī | branchiālī |
| vocative | branchiālis | branchiālis | branchiāle |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | branchiālēs | branchiālēs | branchiālia |
| genitive | branchiālium | branchiālium | branchiālium |
| dative | branchiālibus | branchiālibus | branchiālibus |
| accusative | branchiālīs branchiālēs | branchiālīs branchiālēs | branchiālia |
| ablative | branchiālibus | branchiālibus | branchiālibus |
| vocative | branchiālēs | branchiālēs | branchiālia |
Origins
Proto-Italic *-ālis Latin -ālis Latin branchiālis From branchia + -ālis.
In English words that came into English from branchiālis
- branchialbranchiālis