LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

branchiālis

branchiālis (neuter branchiāle)
Classical[braŋ.kʰiˈaː.lɪs]Ecclesiastical[braŋ.kiˈaː.lis]

Meaning

  1. two terminationbranchiate

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativebranchiālisbranchiālisbranchiāle
genitivebranchiālisbranchiālisbranchiālis
dativebranchiālībranchiālībranchiālī
accusativebranchiālembranchiālembranchiāle
ablativebranchiālībranchiālībranchiālī
vocativebranchiālisbranchiālisbranchiāle
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativebranchiālēsbranchiālēsbranchiālia
genitivebranchiāliumbranchiāliumbranchiālium
dativebranchiālibusbranchiālibusbranchiālibus
accusativebranchiālīs
branchiālēs
branchiālīs
branchiālēs
branchiālia
ablativebranchiālibusbranchiālibusbranchiālibus
vocativebranchiālēsbranchiālēsbranchiālia

Origins

Proto-Italic *-ālis Latin -ālis Latin branchiālis From branchia + -ālis.

In English words that came into English from branchiālis

  • branchialbranchiālis

Quick answers

What does branchiālis mean in Latin?
branchiālis, a adjective, means “branchiate”.
How do you pronounce branchiālis?
In classical Latin, [braŋ.kʰiˈaː.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [braŋ.kiˈaː.lis].