noun · femininefirst declension
branchia
branchia f (genitive branchiae)
Meaning
- feminineplural normallybranchia (gill of a fish)
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | branchia | branchiae |
| genitive | branchiae | branchiārum |
| dative | branchiae | branchiīs |
| accusative | branchiam | branchiās |
| ablative | branchiā | branchiīs |
| vocative | branchia | branchiae |
Origins
Borrowed from Ancient Greek βράγχια (bránkhia, “gills”).
Descendants
- Catalanbrànquia
- Englishbranchia
- Spanishbranchia
- Frenchbranchie
- Italianbranchia
- Sicilianvranchia
In English words that came into English from branchia
- nudibranchnudus
- branchialbranchialis
- branchiabranchia
- branchiformbranchia