LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

brācātus

brācātus (feminine brācāta, neuter brācātum)
Classical[braːˈkaː.tʊs]Ecclesiastical[braˈkaː.tus]

Meaning

  1. adjectivewearing trousers or breeches
  2. adjectivebroadlyforeign, barbarian

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativebrācātusbrācātabrācātum
genitivebrācātībrācātaebrācātī
dativebrācātōbrācātaebrācātō
accusativebrācātumbrācātambrācātum
ablativebrācātōbrācātābrācātō
vocativebrācātebrācātabrācātum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativebrācātībrācātaebrācāta
genitivebrācātōrumbrācātārumbrācātōrum
dativebrācātīsbrācātīsbrācātīs
accusativebrācātōsbrācātāsbrācāta
ablativebrācātīsbrācātīsbrācātīs
vocativebrācātībrācātaebrācāta

brācātus, a, um, adj. id..
I. Wearing trowsers or breeches.
A. A gen. epithet for foreign, barbarian, effeminate: sic existimatis eos hic sagatos bracatosque versari, Cic. Font. 15, 33 (11, 23): nationes, id. Fam. 9, 15, 2: miles, Prop. 3 (4), 4, 17. turba Getarum, Ov. Tr. 4, 6, 47 Jahn: Medi, Pers. 3, 53.—
B. As a geog. designation of the land and the people beyond the Alps, = transalpinus, in distinction from togatus (q. v.): Gallia Bracata, afterwards called Gallia Narbonensis, Mel. 2, 5, 1; Plin. 3, 4, 5, § 31; cf.: bracatis et Transalpinis nationibus, Cic. Fam. 9, 15, 2.—Hence, sarcastically: O bracatae cognationis dedecus (kindr. with the people of Gallia Bracata, through his maternal grandfather, Calventius), Cic. Pis. 23, 53: bracatorum pueri, boys from Gallia Narbonensis, Juv. 8, 234.—
II. In gen., wearing broad garments: Satarchae totum bracati corpus, Mel. 2, 1, 10.

Origins

From brāca.

Descendants
  • Catalanbragat
  • Italianbracato
  • Portuguesebragado
  • Spanishbragado
  • Galicianbragado

Quick answers

What does brācātus mean in Latin?
brācātus, a adjective, means “wearing trousers or breeches; foreign, barbarian”.
How do you pronounce brācātus?
In classical Latin, [braːˈkaː.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [braˈkaː.tus].