noun · neutersecond declension
bonusculum
bonusculum n (genitive bonusculī)
Meaning
- in pluralneutersmall possessions, a small estate
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | bonusculum | bonuscula |
| genitive | bonusculī | bonusculōrum |
| dative | bonusculō | bonusculīs |
| accusative | bonusculum | bonuscula |
| ablative | bonusculō | bonusculīs |
| vocative | bonusculum | bonuscula |
Origins
From bonum (“good(s)”) + -usculum (diminutive suffix).