LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

blasphēmābilis

blasphēmābilis (neuter blasphēmābile)
Classical[bɫas.pʰeːˈmaː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[blas.feˈmaː.bi.lis]

Meaning

  1. two terminationthat deserves reproach
  2. two terminationcensurable

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeblasphēmābilisblasphēmābilisblasphēmābile
genitiveblasphēmābilisblasphēmābilisblasphēmābilis
dativeblasphēmābilīblasphēmābilīblasphēmābilī
accusativeblasphēmābilemblasphēmābilemblasphēmābile
ablativeblasphēmābilīblasphēmābilīblasphēmābilī
vocativeblasphēmābilisblasphēmābilisblasphēmābile
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeblasphēmābilēsblasphēmābilēsblasphēmābilia
genitiveblasphēmābiliumblasphēmābiliumblasphēmābilium
dativeblasphēmābilibusblasphēmābilibusblasphēmābilibus
accusativeblasphēmābilīs
blasphēmābilēs
blasphēmābilīs
blasphēmābilēs
blasphēmābilia
ablativeblasphēmābilibusblasphēmābilibusblasphēmābilibus
vocativeblasphēmābilēsblasphēmābilēsblasphēmābilia

blasphēmābĭlis, e, adj. blasphemo (eccl. Lat.),
I. that deserves reproach, censurable, Tert. Cult. Fem. 12.

Origins

From blasphēmō, blasphēmāre (“reproach”) (stem blasphēmā-) + -bilis.

Quick answers

What does blasphēmābilis mean in Latin?
blasphēmābilis, a adjective, means “that deserves reproach; censurable”.
How do you pronounce blasphēmābilis?
In classical Latin, [bɫas.pʰeːˈmaː.bɪ.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [blas.feˈmaː.bi.lis].