adjectivethird-declension two-termination adjective
blasphēmābilis
blasphēmābilis (neuter blasphēmābile)
Classical[bɫas.pʰeːˈmaː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[blas.feˈmaː.bi.lis]
Meaning
- two terminationthat deserves reproach
- two terminationcensurable
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | blasphēmābilis | blasphēmābilis | blasphēmābile |
| genitive | blasphēmābilis | blasphēmābilis | blasphēmābilis |
| dative | blasphēmābilī | blasphēmābilī | blasphēmābilī |
| accusative | blasphēmābilem | blasphēmābilem | blasphēmābile |
| ablative | blasphēmābilī | blasphēmābilī | blasphēmābilī |
| vocative | blasphēmābilis | blasphēmābilis | blasphēmābile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | blasphēmābilēs | blasphēmābilēs | blasphēmābilia |
| genitive | blasphēmābilium | blasphēmābilium | blasphēmābilium |
| dative | blasphēmābilibus | blasphēmābilibus | blasphēmābilibus |
| accusative | blasphēmābilīs blasphēmābilēs | blasphēmābilīs blasphēmābilēs | blasphēmābilia |
| ablative | blasphēmābilibus | blasphēmābilibus | blasphēmābilibus |
| vocative | blasphēmābilēs | blasphēmābilēs | blasphēmābilia |
blasphēmābĭlis, e, adj. blasphemo (eccl. Lat.),
I. that deserves reproach, censurable, Tert. Cult. Fem. 12.
Origins
From blasphēmō, blasphēmāre (“reproach”) (stem blasphēmā-) + -bilis.