noun · masculinesecond declension
Blannoviī
Blannoviī m pl (genitive Blannoviōrum)
Classical[ˈbɫan.nɔ.wɪj]Ecclesiastical[ˈblan.no.vij]
Meaning
- a Gallic tribe, client of the Aedui mentioned by Caesar in his commentaries (VII.75)
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | — | Blannoviī |
| genitive | — | Blannoviōrum |
| dative | — | Blannoviīs |
| accusative | — | Blannoviōs |
| ablative | — | Blannoviīs |
| vocative | — | Blannoviī |