noun · masculinethird declension
blandītor
blandītor m (genitive blandītōris)
Meaning
- Late Latinflatterer
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | blandītor | blandītōrēs |
| genitive | blandītōris | blandītōrum |
| dative | blandītōrī | blandītōribus |
| accusative | blandītōrem | blandītōrēs |
| ablative | blandītōre | blandītōribus |
| vocative | blandītor | blandītōrēs |
blandītor, ōris, m. blandior,
I. a flatterer (late Lat.), Itin. Alex. M. 39 (90).