LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininefirst declension

blādōna

blādōna f sg (genitive blādōnae)
Classical[bɫaːˈdoː.na]Ecclesiastical[blaˈdɔː.na]

Meaning

  1. Medieval Latinmullein

Declension

declension
formsingularplural
nominativeblādōna—
genitiveblādōnae—
dativeblādōnae—
accusativeblādōnam—
ablativeblādōnā—
vocativeblādōna—

Origins

From Gaulish *blātōnā, blātunā, from Proto-Celtic *blātus (“flower”).

Descendants
  • Italianbelladonna

Quick answers

What does blādōna mean in Latin?
blādōna, a noun, means “mullein”.
What is the genitive of blādōna?
The genitive singular is blādōnae. blādōna is feminine, first declension.
How do you pronounce blādōna?
In classical Latin, [bɫaːˈdoː.na]; in ecclesiastical (church) Latin, [blaˈdɔː.na].