adjectivethird-declension one-termination adjective
bivalēns
bivalēns (genitive bivalentis)
Classical[ˈbɪ.wa.ɫẽːs]Ecclesiastical[ˈbiː.va.lens]
Meaning
- one terminationbivalent
Beryllium est bivalens elementum toxicum
Beryllium is a toxic bivalent element
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | bivalēns | bivalēns | bivalēns |
| genitive | bivalentis | bivalentis | bivalentis |
| dative | bivalentī | bivalentī | bivalentī |
| accusative | bivalentem | bivalentem | bivalēns |
| ablative | bivalentī bivalente | bivalentī bivalente | bivalentī bivalente |
| vocative | bivalēns | bivalēns | bivalēns |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | bivalentēs | bivalentēs | bivalentia |
| genitive | bivalentium | bivalentium | bivalentium |
| dative | bivalentibus | bivalentibus | bivalentibus |
| accusative | bivalentīs bivalentēs | bivalentīs bivalentēs | bivalentia |
| ablative | bivalentibus | bivalentibus | bivalentibus |
| vocative | bivalentēs | bivalentēs | bivalentia |
Origins
- Proto-Indo-European*dwóh₁
- Proto-Indo-European*dwi-
- Proto-Italic*dwi-
- Latinbivalēns
Latin valēns Latin bivalēns From bi- + valēns.