proper noun · masculinesecond declension
Bituītus
Bituītus m sg (genitive Bituītī)
Classical[bɪ.tuˈiː.tʊs]Ecclesiastical[bi.tuˈiː.tus]
Meaning
- a prince of the Arverni
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Bituītus | — |
| genitive | Bituītī | — |
| dative | Bituītō | — |
| accusative | Bituītum | — |
| ablative | Bituītō | — |
| vocative | Bituīte | — |
Bituītus, i, m.,