noun · femininefirst declension
birotula
birotula f (genitive birotulae)
Classical[bɪˈrɔ.tʊ.ɫa]Ecclesiastical[biˈrɔː.tu.la]
Meaning
- New LatinfeminineA small bicycle.
Ille enim, qui hoc somnium notavit, revera pridie officinam fabri cuiusdam intraverat, cum amico quodam, ut aliquid in amici birotula reficeretur.
1901, Marcel Foucault, De somniis observationes et cogitationes, page 37:Birotularum certamen.
1953, Latinitas, volume 1, page 39:
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | birotula | birotulae |
| genitive | birotulae | birotulārum |
| dative | birotulae | birotulīs |
| accusative | birotulam | birotulās |
| ablative | birotulā | birotulīs |
| vocative | birotula | birotulae |
Origins
Proto-Indo-European *-lós Proto-Indo-European *-elós Proto-Italic *-elos Latin -ula Latin birotula From birota (“bicycle”) + -ula (diminutive suffix).