LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

bipartītus

bipartītus (feminine bipartīta, neuter bipartītum, adverb bipartītō)
Classical[bɪ.parˈtiː.tʊs]Ecclesiastical[bi.parˈtiː.tus]

Meaning

  1. adjectivebipartite (divided in two parts)

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativebipartītusbipartītabipartītum
genitivebipartītībipartītaebipartītī
dativebipartītōbipartītaebipartītō
accusativebipartītumbipartītambipartītum
ablativebipartītōbipartītābipartītō
vocativebipartītebipartītabipartītum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativebipartītībipartītaebipartīta
genitivebipartītōrumbipartītārumbipartītōrum
dativebipartītīsbipartītīsbipartītīs
accusativebipartītōsbipartītāsbipartīta
ablativebipartītīsbipartītīsbipartītīs
vocativebipartītībipartītaebipartīta

Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.

bi-partītus adj.,
divided: genus.

In English words that came into English from bipartītus

  • bipartitebipartītus

Quick answers

What does bipartītus mean in Latin?
bipartītus, a adjective, means “bipartite (divided in two parts)”.
How do you pronounce bipartītus?
In classical Latin, [bɪ.parˈtiː.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [bi.parˈtiː.tus].