adjectivefirst/second-declension adjective
bipartītus
bipartītus (feminine bipartīta, neuter bipartītum, adverb bipartītō)
Classical[bɪ.parˈtiː.tʊs]Ecclesiastical[bi.parˈtiː.tus]
Meaning
- adjectivebipartite (divided in two parts)
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | bipartītus | bipartīta | bipartītum |
| genitive | bipartītī | bipartītae | bipartītī |
| dative | bipartītō | bipartītae | bipartītō |
| accusative | bipartītum | bipartītam | bipartītum |
| ablative | bipartītō | bipartītā | bipartītō |
| vocative | bipartīte | bipartīta | bipartītum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | bipartītī | bipartītae | bipartīta |
| genitive | bipartītōrum | bipartītārum | bipartītōrum |
| dative | bipartītīs | bipartītīs | bipartītīs |
| accusative | bipartītōs | bipartītās | bipartīta |
| ablative | bipartītīs | bipartītīs | bipartītīs |
| vocative | bipartītī | bipartītae | bipartīta |
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
bi-partītus adj.,
divided: genus.
In English words that came into English from bipartītus
- bipartitebipartītus