verbfourth conjugation
bipartiō
bipartiō (present infinitive bipartīre, perfect active bipartīvī, supine bipartītum)
Classical[bɪˈpar.ti.oː]Ecclesiastical[biˈpar.t͡si.o]
Meaning
- to divide in two
- to bisect
Conjugation conjugation 4
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | bipartiō | bipartiēbam | bipartiam | bipartīvī | bipartīveram | bipartīverō |
| 2nd sg. | bipartīs | bipartiēbās | bipartiēs | bipartīvistī | bipartīverās | bipartīveris |
| 3rd sg. | bipartit | bipartiēbat | bipartiet | bipartīvit | bipartīverat | bipartīverit |
| 1st pl. | bipartīmus | bipartiēbāmus | bipartiēmus | bipartīvimus | bipartīverāmus | bipartīverimus |
| 2nd pl. | bipartītis | bipartiēbātis | bipartiētis | bipartīvistis | bipartīverātis | bipartīveritis |
| 3rd pl. | bipartiunt | bipartiēbant | bipartient | bipartīvērunt bipartīvēre | bipartīverant | bipartīverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | bipartiam | bipartīrem | bipartīverim | bipartīvissem |
| 2nd sg. | bipartiās | bipartīrēs | bipartīverīs | bipartīvissēs |
| 3rd sg. | bipartiat | bipartīret | bipartīverit | bipartīvisset |
| 1st pl. | bipartiāmus | bipartīrēmus | bipartīverīmus | bipartīvissēmus |
| 2nd pl. | bipartiātis | bipartīrētis | bipartīverītis | bipartīvissētis |
| 3rd pl. | bipartiant | bipartīrent | bipartīverint | bipartīvissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | bipartior | bipartiēbar | bipartiar |
| 2nd sg. | bipartīris bipartīre | bipartiēbāris bipartiēbāre | bipartiēris bipartiēre |
| 3rd sg. | bipartītur | bipartiēbātur | bipartiētur |
| 1st pl. | bipartīmur | bipartiēbāmur | bipartiēmur |
| 2nd pl. | bipartīminī | bipartiēbāminī | bipartiēminī |
| 3rd pl. | bipartiuntur | bipartiēbantur | bipartientur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | bipartiar | bipartīrer |
| 2nd sg. | bipartiāris bipartiāre | bipartīrēris bipartīrēre |
| 3rd sg. | bipartiātur | bipartīrētur |
| 1st pl. | bipartiāmur | bipartīrēmur |
| 2nd pl. | bipartiāminī | bipartīrēminī |
| 3rd pl. | bipartiantur | bipartīrentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | bipartī | bipartīre |
| pres. 2nd pl. | bipartīte | bipartīminī |
| fut. 2nd sg. | bipartītō | bipartītor |
| fut. 3rd sg. | bipartītō | bipartītor |
| fut. 2nd pl. | bipartītōte | — |
| fut. 3rd pl. | bipartiuntō | bipartiuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | bipartīre | bipartīrī |
| perfect infinitive | bipartīvisse | bipartītum esse |
| future infinitive | bipartītūrum esse | bipartītum īrī |
| present participle | bipartiēns | — |
| perfect participle | — | bipartītus |
| future participle | bipartītūrus bipartītūra, bipartītūrā, bipartītūrae, bipartītūram, bipartītūrārum, bipartītūrās, bipartītūre, bipartītūrī, bipartītūrīs, bipartītūrō, bipartītūrōrum, bipartītūrōs, bipartītūrum | bipartiendus bipartiundus, bipartienda, bipartiendā, bipartiendae, bipartiendam, bipartiendārum, bipartiendās, bipartiende, bipartiendīs, bipartiendōrum, bipartiendōs |
gerundbipartiendī, bipartiendō, bipartiendumsupinebipartītum, bipartītū
bĭ-partĭo (in MSS. also bĭ-pertĭo), no
I. perf., ītum, 4, v. a. bis, to divide into two parts, to bisect (as verb. finit. very rare; more freq. in part. and adv.): ver bipartitur, is divided (in respect to weather), Col. 11, 2, 36; so,
hiems bipertitur, id. 11, 2, 5 Schneid. N. cr.—Mostly part. pass.: bipartita divisio, Varr. L. L. 5, § 17 Müll.: genus bipartitum, Cic. Top. 22, 85: bipertiti Aethiopes, Plin. 5, 8, 8, § 43: ut faceres imperium bipartitum, Vulg. Ecclus. 47, 23.—Hence, bĭpartītō (bĭpert-), adv., in two parts or divisions, in two ways: bipartito classem distribuere, Cic. Fl. 14, 32; id. Phil. 10, 6, 13: signa inferre, to attack in two parties or divisions, Caes. B. G. 1, 25 Oud. N. cr.: collocare insidias in silvis, id. ib. 5, 32: equites bipertito in eos emissi magnam caedem edidere, Liv. 40, 32, 6: secta bipartito cum mens discurrit utroque, in two different directions, Ov. R. Am. 443.—With esse or fieri (cf. in Gr. δίχα εἶναι, γίγνεσθαι): ibi in proximis villis ita bipartito fuerunt ut Tiberis inter eos et pons interesset, Cic. Cat. 3, 2, 5 B. and K.: id fit bipartito, id. Inv. 2, 29, 86.Origins
- Proto-Indo-European*dwóh₁
- Proto-Indo-European*dwi-
- Proto-Italic*dwi-
- Latinbipartiō
Latin partio Latin bipartiō From bi- + partio.
Descendants
- Italianbipartire
In English words that came into English from bipartiō
- bipartitebipartītus