adjectivethird-declension two-termination adjective
bimaris
bimaris (neuter bimare)
Classical[ˈbɪ.ma.rɪs]Ecclesiastical[ˈbiː.ma.ris]
Meaning
- two terminationlying between two seas
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | bimaris | bimaris | bimare |
| genitive | bimaris | bimaris | bimaris |
| dative | bimarī | bimarī | bimarī |
| accusative | bimarem | bimarem | bimare |
| ablative | bimarī | bimarī | bimarī |
| vocative | bimaris | bimaris | bimare |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | bimarēs | bimarēs | bimaria |
| genitive | bimarium | bimarium | bimarium |
| dative | bimaribus | bimaribus | bimaribus |
| accusative | bimarīs bimarēs | bimarīs bimarēs | bimaria |
| ablative | bimaribus | bimaribus | bimaribus |
| vocative | bimarēs | bimarēs | bimaria |
bĭmăris, e, adj. bis - mare,
I. lying between two seas.
I. Lit., an epithet of Corinth (poet.; a favorite word of Ovid): bimarisve Corinthi Moenia, * Hor. C. 1, 7, 2; Ov. M. 5, 407:
Ephyre, id. H. 12, 27: Isthmos, id. M. 7, 405; 6, 419 sq.—II. Trop.:
morbus, of one who practises unnatural unchastity, Aus. Epigr. 131.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
bi-maris e, adj.,
between two seas: Corinthus, H.: Isthmos, O.
Origins
From bi- (“two”) + mare (“sea”) + -is.