LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

bilobātus

bilobātus (feminine bilobāta, neuter bilobātum)
Classical[bɪ.ɫɔˈbaː.tʊs]Ecclesiastical[bi.loˈbaː.tus]

Meaning

  1. adjectivehaving two lobes; bilobate

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativebilobātusbilobātabilobātum
genitivebilobātībilobātaebilobātī
dativebilobātōbilobātaebilobātō
accusativebilobātumbilobātambilobātum
ablativebilobātōbilobātābilobātō
vocativebilobātebilobātabilobātum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativebilobātībilobātaebilobāta
genitivebilobātōrumbilobātārumbilobātōrum
dativebilobātīsbilobātīsbilobātīs
accusativebilobātōsbilobātāsbilobāta
ablativebilobātīsbilobātīsbilobātīs
vocativebilobātībilobātaebilobāta

Origins

  1. Proto-Indo-European*dwóh₁
  2. Proto-Indo-European*dwi-
  3. Proto-Italic*dwi-
  4. Latinbilobātus

Latin lobatus Latin bilobātus From bi- + lobatus.

Quick answers

What does bilobātus mean in Latin?
bilobātus, a adjective, means “having two lobes; bilobate”.
How do you pronounce bilobātus?
In classical Latin, [bɪ.ɫɔˈbaː.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [bi.loˈbaː.tus].
Where does bilobātus come from?
Proto-Indo-European *dwóh₁ → Proto-Indo-European *dwi- → Proto-Italic *dwi- → Latin bilobātus.