adjectivefirst/second-declension adjective
bilīneātus
bilīneātus (feminine bilīneāta, neuter bilīneātum)
Classical[bɪ.liː.neˈaː.tʊs]Ecclesiastical[bi.li.neˈaː.tus]
Meaning
- New Latinadjectivedoubly lined
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | bilīneātus | bilīneāta | bilīneātum |
| genitive | bilīneātī | bilīneātae | bilīneātī |
| dative | bilīneātō | bilīneātae | bilīneātō |
| accusative | bilīneātum | bilīneātam | bilīneātum |
| ablative | bilīneātō | bilīneātā | bilīneātō |
| vocative | bilīneāte | bilīneāta | bilīneātum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | bilīneātī | bilīneātae | bilīneāta |
| genitive | bilīneātōrum | bilīneātārum | bilīneātōrum |
| dative | bilīneātīs | bilīneātīs | bilīneātīs |
| accusative | bilīneātōs | bilīneātās | bilīneāta |
| ablative | bilīneātīs | bilīneātīs | bilīneātīs |
| vocative | bilīneātī | bilīneātae | bilīneāta |
Origins
- Proto-Indo-European*dwóh₁
- Proto-Indo-European*dwi-
- Proto-Italic*dwi-
- Latinbilīneātus
Latin lineatus Latin bilīneātus From bi- + lineatus.