adjectivefirst/second-declension adjective
biguttātus
biguttātus (feminine biguttāta, neuter biguttātum)
Classical[bɪ.ɡʊtˈtaː.tʊs]Ecclesiastical[bi.ɡutˈtaː.tus]
Meaning
- adjectivetwo-spotted
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | biguttātus | biguttāta | biguttātum |
| genitive | biguttātī | biguttātae | biguttātī |
| dative | biguttātō | biguttātae | biguttātō |
| accusative | biguttātum | biguttātam | biguttātum |
| ablative | biguttātō | biguttātā | biguttātō |
| vocative | biguttāte | biguttāta | biguttātum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | biguttātī | biguttātae | biguttāta |
| genitive | biguttātōrum | biguttātārum | biguttātōrum |
| dative | biguttātīs | biguttātīs | biguttātīs |
| accusative | biguttātōs | biguttātās | biguttāta |
| ablative | biguttātīs | biguttātīs | biguttātīs |
| vocative | biguttātī | biguttātae | biguttāta |
Origins
- Proto-Indo-European*dwóh₁
- Proto-Indo-European*dwi-
- Proto-Italic*dwi-
- Latinbiguttātus
Latin guttatus Latin biguttātus From bi- + guttatus.