adjectivefirst/second-declension adjective
bifurcātus
bifurcātus (feminine bifurcāta, neuter bifurcātum)
Classical[bɪ.fʊrˈkaː.tʊs]Ecclesiastical[bi.furˈkaː.tus]
Meaning
- adjectiveforked in two; bifurcated
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | bifurcātus | bifurcāta | bifurcātum |
| genitive | bifurcātī | bifurcātae | bifurcātī |
| dative | bifurcātō | bifurcātae | bifurcātō |
| accusative | bifurcātum | bifurcātam | bifurcātum |
| ablative | bifurcātō | bifurcātā | bifurcātō |
| vocative | bifurcāte | bifurcāta | bifurcātum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | bifurcātī | bifurcātae | bifurcāta |
| genitive | bifurcātōrum | bifurcātārum | bifurcātōrum |
| dative | bifurcātīs | bifurcātīs | bifurcātīs |
| accusative | bifurcātōs | bifurcātās | bifurcāta |
| ablative | bifurcātīs | bifurcātīs | bifurcātīs |
| vocative | bifurcātī | bifurcātae | bifurcāta |
Origins
- Proto-Indo-European*dwóh₁
- Proto-Indo-European*dwi-
- Proto-Italic*dwi-
- Latinbifurcātus
Latin furcatus Latin bifurcātus From bi- + furcatus.
In English words that came into English from bifurcātus
- bifurcatebifurcātus
- bifurcatedbifurcātus