LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

biflōrus

biflōrus (feminine biflōra, neuter biflōrum)
Classical[bɪˈfɫoː.rʊs]Ecclesiastical[biˈflɔː.rus]

Meaning

  1. New Latinadjectivehaving two flowers

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativebiflōrusbiflōrabiflōrum
genitivebiflōrībiflōraebiflōrī
dativebiflōrōbiflōraebiflōrō
accusativebiflōrumbiflōrambiflōrum
ablativebiflōrōbiflōrābiflōrō
vocativebiflōrebiflōrabiflōrum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativebiflōrībiflōraebiflōra
genitivebiflōrōrumbiflōrārumbiflōrōrum
dativebiflōrīsbiflōrīsbiflōrīs
accusativebiflōrōsbiflōrāsbiflōra
ablativebiflōrīsbiflōrīsbiflōrīs
vocativebiflōrībiflōraebiflōra

Origins

From bi- (“two-”) + -flōrus (“-flowered”).

Quick answers

What does biflōrus mean in Latin?
biflōrus, a adjective, means “having two flowers”.
How do you pronounce biflōrus?
In classical Latin, [bɪˈfɫoː.rʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [biˈflɔː.rus].