adjectivefirst/second-declension adjective
bifasciātus
bifasciātus (feminine bifasciāta, neuter bifasciātum)
Classical[bɪ.fas.kiˈaː.tʊs]Ecclesiastical[bi.faʃ.ʃiˈaː.tus]
Meaning
- New Latinadjectiveformed of two bundles
- New Latinadjectivehaving two (sets of) bands
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | bifasciātus | bifasciāta | bifasciātum |
| genitive | bifasciātī | bifasciātae | bifasciātī |
| dative | bifasciātō | bifasciātae | bifasciātō |
| accusative | bifasciātum | bifasciātam | bifasciātum |
| ablative | bifasciātō | bifasciātā | bifasciātō |
| vocative | bifasciāte | bifasciāta | bifasciātum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | bifasciātī | bifasciātae | bifasciāta |
| genitive | bifasciātōrum | bifasciātārum | bifasciātōrum |
| dative | bifasciātīs | bifasciātīs | bifasciātīs |
| accusative | bifasciātōs | bifasciātās | bifasciāta |
| ablative | bifasciātīs | bifasciātīs | bifasciātīs |
| vocative | bifasciātī | bifasciātae | bifasciāta |
Origins
- Proto-Indo-European*dwóh₁
- Proto-Indo-European*dwi-
- Proto-Italic*dwi-
- Latinbifasciātus
Latin fasciatus Latin bifasciātus From bi- + fasciatus.