adjectivefirst/second-declension adjective
bicolōrātus
bicolōrātus (feminine bicolōrāta, neuter bicolōrātum)
Classical[bɪ.kɔ.ɫoːˈraː.tʊs]Ecclesiastical[bi.ko.loˈraː.tus]
Meaning
- adjectivehaving two colours
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | bicolōrātus | bicolōrāta | bicolōrātum |
| genitive | bicolōrātī | bicolōrātae | bicolōrātī |
| dative | bicolōrātō | bicolōrātae | bicolōrātō |
| accusative | bicolōrātum | bicolōrātam | bicolōrātum |
| ablative | bicolōrātō | bicolōrātā | bicolōrātō |
| vocative | bicolōrāte | bicolōrāta | bicolōrātum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | bicolōrātī | bicolōrātae | bicolōrāta |
| genitive | bicolōrātōrum | bicolōrātārum | bicolōrātōrum |
| dative | bicolōrātīs | bicolōrātīs | bicolōrātīs |
| accusative | bicolōrātōs | bicolōrātās | bicolōrāta |
| ablative | bicolōrātīs | bicolōrātīs | bicolōrātīs |
| vocative | bicolōrātī | bicolōrātae | bicolōrāta |
Origins
- Proto-Indo-European*dwóh₁
- Proto-Indo-European*dwi-
- Proto-Italic*dwi-
- Latinbicolōrātus
Latin coloratus Latin bicolōrātus From bi- + coloratus.