LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

bicolōrātus

bicolōrātus (feminine bicolōrāta, neuter bicolōrātum)
Classical[bɪ.kɔ.ɫoːˈraː.tʊs]Ecclesiastical[bi.ko.loˈraː.tus]

Meaning

  1. adjectivehaving two colours

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativebicolōrātusbicolōrātabicolōrātum
genitivebicolōrātībicolōrātaebicolōrātī
dativebicolōrātōbicolōrātaebicolōrātō
accusativebicolōrātumbicolōrātambicolōrātum
ablativebicolōrātōbicolōrātābicolōrātō
vocativebicolōrātebicolōrātabicolōrātum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativebicolōrātībicolōrātaebicolōrāta
genitivebicolōrātōrumbicolōrātārumbicolōrātōrum
dativebicolōrātīsbicolōrātīsbicolōrātīs
accusativebicolōrātōsbicolōrātāsbicolōrāta
ablativebicolōrātīsbicolōrātīsbicolōrātīs
vocativebicolōrātībicolōrātaebicolōrāta

Origins

  1. Proto-Indo-European*dwóh₁
  2. Proto-Indo-European*dwi-
  3. Proto-Italic*dwi-
  4. Latinbicolōrātus

Latin coloratus Latin bicolōrātus From bi- + coloratus.

Quick answers

What does bicolōrātus mean in Latin?
bicolōrātus, a adjective, means “having two colours”.
How do you pronounce bicolōrātus?
In classical Latin, [bɪ.kɔ.ɫoːˈraː.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [bi.ko.loˈraː.tus].
Where does bicolōrātus come from?
Proto-Indo-European *dwóh₁ → Proto-Indo-European *dwi- → Proto-Italic *dwi- → Latin bicolōrātus.