LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

bicaudātus

bicaudātus (feminine bicaudāta, neuter bicaudātum)
Classical[bɪ.kau̯ˈdaː.tʊs]Ecclesiastical[bi.kau̯ˈdaː.tus]

Meaning

  1. adjectivetwo-tailed

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativebicaudātusbicaudātabicaudātum
genitivebicaudātībicaudātaebicaudātī
dativebicaudātōbicaudātaebicaudātō
accusativebicaudātumbicaudātambicaudātum
ablativebicaudātōbicaudātābicaudātō
vocativebicaudātebicaudātabicaudātum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativebicaudātībicaudātaebicaudāta
genitivebicaudātōrumbicaudātārumbicaudātōrum
dativebicaudātīsbicaudātīsbicaudātīs
accusativebicaudātōsbicaudātāsbicaudāta
ablativebicaudātīsbicaudātīsbicaudātīs
vocativebicaudātībicaudātaebicaudāta

Origins

  1. Proto-Indo-European*dwóh₁
  2. Proto-Indo-European*dwi-
  3. Proto-Italic*dwi-
  4. Latinbicaudātus

Proto-Indo-European *keh₂w-der. Proto-Indo-European *keh₂udeh₂ Proto-Italic *kaudā Latin cauda Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-tós Proto-Indo-European *-eh₂tos Proto-Italic *-ātos Latin -ātus Latin caudatus Latin bicaudātus From bi- + caudatus.

Quick answers

What does bicaudātus mean in Latin?
bicaudātus, a adjective, means “two-tailed”.
How do you pronounce bicaudātus?
In classical Latin, [bɪ.kau̯ˈdaː.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [bi.kau̯ˈdaː.tus].
Where does bicaudātus come from?
Proto-Indo-European *dwóh₁ → Proto-Indo-European *dwi- → Proto-Italic *dwi- → Latin bicaudātus.