noun · masculinesecond declension
bibliothēcārius
bibliothēcārius m (genitive bibliothēcāriī or bibliothēcārī)
Classical[bɪ.bli.ɔ.tʰeːˈkaː.ri.ʊs]Ecclesiastical[bi.bli.o.teˈkaː.ri.us]
Meaning
- Late Latinlibrarian
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | bibliothēcārius | bibliothēcāriī |
| genitive | bibliothēcāriī bibliothēcārī | bibliothēcāriōrum |
| dative | bibliothēcāriō | bibliothēcāriīs |
| accusative | bibliothēcārium | bibliothēcāriōs |
| ablative | bibliothēcāriō | bibliothēcāriīs |
| vocative | bibliothēcārie | bibliothēcāriī |
biblĭŏthēcārĭus, ii, m. id.,
I. a librarian (late Lat.), M. Aurel. ap. Fronto Ep. ad M. Caes. 4, 5: bibliothecarius qui codices servat, Gloss. Isid.
Origins
Proto-Indo-European *-yósder. Proto-Italic *-āzios Latin -āriusnom. Latin -ārius Latin bibliothēcārius From bibliothēca (“library”) + -ārius.
Descendants
- Englishbibliothecary
- Frenchbibliothécaire
- GermanBibliothekar
- Italianbibliotecario
- Romanianbibliotecar
- Portuguesebibliotecário
- Spanishbibliotecario
- Emilianbibliutecàr
- Emilianbibliutecàri
- Emilianbibliotechêr
In English words that came into English from bibliothēcārius
- bibliothecarianbibliothēcārius
- bibliothecarialbibliothēcārius
- bibliothecarybibliothēcārius