noun · masculinefirst declension
bibliopōla
bibliopōla m (genitive bibliopōlae)
Classical[bɪ.bli.ɔˈpoː.ɫa]Ecclesiastical[bi.bli.oˈpɔː.la]
Meaning
- bookseller
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | bibliopōla | bibliopōlae bybliopōlae |
| genitive | bibliopōlae bybliopōlae | bibliopōlārum bybliopōlārum |
| dative | bibliopōlae bybliopōlae | bibliopōlīs bybliopōlīs |
| accusative | bibliopōlam bybliopōlam | bibliopōlās bybliopōlās |
| ablative | bibliopōlā | bibliopōlīs bybliopōlīs |
| vocative | bibliopōla | bibliopōlae bybliopōlae |
biblĭŏpōla (BYBLIOPOLA, Inscr. Orell. 4154), ae, m., = βιβλιοπώλης,
Origins
From the Ancient Greek βιβλιοπώλης (bibliopṓlēs, “bookseller”), from βιβλίον, βυβλίον (biblíon, bublíon, “book”) + πώλης (pṓlēs, “seller”, “dealer”, found only in compounds).
Descendants
- Italianbibliopola
In English words that came into English from bibliopōla
- bibliopolebibliopōla
- bibliopolybibliopōla