adjectivethird-declension two-termination adjective
bibilis
bibilis (neuter bibile)
Classical[ˈbɪ.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[ˈbiː.bi.lis]
Meaning
- two terminationdrinkable, potable
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | bibilis | bibilis | bibile |
| genitive | bibilis | bibilis | bibilis |
| dative | bibilī | bibilī | bibilī |
| accusative | bibilem | bibilem | bibile |
| ablative | bibilī | bibilī | bibilī |
| vocative | bibilis | bibilis | bibile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | bibilēs | bibilēs | bibilia |
| genitive | bibilium | bibilium | bibilium |
| dative | bibilibus | bibilibus | bibilibus |
| accusative | bibilīs bibilēs | bibilīs bibilēs | bibilia |
| ablative | bibilibus | bibilibus | bibilibus |
| vocative | bibilēs | bibilēs | bibilia |
bĭbĭlis, e, adj. bibo,
I. drinkable, potable:
cibus, Cael. Aur. Acut. 2, 11, 81.Origins
bibō (“to drink”) + -ilis or perhaps as a haplology of *bibibilis with the suffix -bilis, considering the word's late attestation.