LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

bēstiālis

bēstiālis (neuter bēstiāle)
Classical[bɛs.tiˈaː.lɪs]Ecclesiastical[bes.tiˈaː.lis]

Meaning

  1. two terminationbestial, beast-like

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativebēstiālisbēstiālisbēstiāle
genitivebēstiālisbēstiālisbēstiālis
dativebēstiālībēstiālībēstiālī
accusativebēstiālembēstiālembēstiāle
ablativebēstiālībēstiālībēstiālī
vocativebēstiālisbēstiālisbēstiāle
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativebēstiālēsbēstiālēsbēstiālia
genitivebēstiāliumbēstiāliumbēstiālium
dativebēstiālibusbēstiālibusbēstiālibus
accusativebēstiālīs
bēstiālēs
bēstiālīs
bēstiālēs
bēstiālia
ablativebēstiālibusbēstiālibusbēstiālibus
vocativebēstiālēsbēstiālēsbēstiālia

bestĭālis, e, adj. bestia,
I. like a beast (post-class. and rare): villi, Prud. Cath. 7, 153.—Trop., fierce: nationes, Sid. Ep. 4, 1.

Origins

  1. Proto-Indo-European*dʰwes-der.?
  2. Latinbēstiālis

Proto-Italic *-ālis Latin -ālis Latin bēstiālis From bēstia + -ālis.

Descendants
  • Italianbestiale
  • Portuguesebestial
  • Romanianbestial
  • Spanishbestial
  • Galicianbestial
  • Norwegianbestialsk
  • Old Frenchbestial
  • Polishbestialski
  • Sicilianbistiali

In English words that came into English from bēstiālis

  • bestialbēstiālis

Quick answers

What does bēstiālis mean in Latin?
bēstiālis, a adjective, means “bestial, beast-like”.
How do you pronounce bēstiālis?
In classical Latin, [bɛs.tiˈaː.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [bes.tiˈaː.lis].
Where does bēstiālis come from?
Proto-Indo-European *dʰwes-der.? → Latin bēstiālis.