noun · femininethird declension
benignitās
benignitās f (genitive benignitātis)
Classical[bɛˈnɪŋ.nɪ.taːs]Ecclesiastical[beˈniɲ.ɲi.tas]
Meaning
- kindness, benevolence, friendliness, courtesy
- liberality, bounty, favor
- lenity, mercy
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | benignitās | benignitātēs |
| genitive | benignitātis | benignitātum |
| dative | benignitātī | benignitātibus |
| accusative | benignitātem | benignitātēs |
| ablative | benignitāte | benignitātibus |
| vocative | benignitās | benignitātēs |
bĕnignĭtas, ātis, f. benignus,
I. the quality of one benignus, an affable, kind bearing to others.
I. Of feeling or external conduct, kindness, friendliness, courtesy, benevolence, benignity:
si ad vortendum huc animum adest benignitas, Plaut. Merc. prol. 11: justitia, cui sunt adjunctae pietas, bonitas, liberalitas, benignitas, comitas, quaeque sunt generis ejusdem, Cic. Fin. 5, 23, 65: etsi me attentissimis animis summā cum benignitate auditis, id. Sest. 13, 31; id. Caecin. 3, 9; id. Dom. 14, 32; Cic. Verr. 2, 3, 83, § 191; id. Rosc. Com. 12, 33: benignitas animi, Tac. H. 2, 30; Dig. 48, 19, 11; 1, 3, 25.—II. Of deeds, kindness, liberality, bounty, favor:
num solus ille dona dat? nunc ubi meam Benignitatem sensisti in te claudier? Ter. Eun. 1, 2, 84 (intellegit se et dona obtulisse, et id benigne saepe fecisse, Don.); Plaut. Truc. 1, 2, 80: illa quanta benignitas naturae, quod tam multa ad vescendum, tam varia, tamque jucunda gignit, Cic. N. D. 2, 53, 131: largitio, quae fit ex re familiari, fontem ipsum benignitatis exhaurit. Ita benignitate benignitas tollitur, id. Off. 2, 15, 52; 2, 15, 54: ne benignitas major esset quam facultates, id. ib. 1, 14, 44: amicorum benignitas exhausta est in eā re, id. Att. 4, 2, 7: (Volumnius) benignitatem per se gratam comitate adjuvabat, Liv. 9, 42, 5: satis superque me benignitas tua Ditavit, *Hor. Epod. 1, 31; August. ap. Suet. Aug. 71: benignitate deūm fractae hostium vires, Tac. H. 4, 85; id. A. 14, 6.— In plur.: vides, benignitates hominum ut periere, Plaut. Stich. 4, 2, 54.—B. Lenity, mercy:
severitas legum cum aliquo temperamento benignitatis, Dig. 48, 19, 11 pr.; 1, 3, 25.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
benīgnitās ātis,f
benignus, kindness, friendliness, courtesy, benevolence, benignity: me summā cum benignitate auditis: benignitate adducti alqd concedere: deūm, L.—Kindness, liberality, bounty, favor: ubi meam Benignitatem sensisti in te claudier? T.: deorum benignitate auctae fortunae: benignitatem comitate adiuvabat, L.: me benignitas tua Ditavit, H.
Origins
Proto-Indo-European *-teh₂ Proto-Indo-European *-ts Proto-Indo-European *-teh₂ts Proto-Italic *-tāts Latin -tās Latin benignitās From benignus (“benevolent”) + -tās.
Descendants
- Italianbenignità
- Frenchbénignitéfrom Middle French benignité
- Englishbenignityfrom Middle French benignité
- Portuguesebenignidade
- Romanianbenignitate
- Spanishbenignidad
In English words that came into English from benignitās
- benignitybenignitās