LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

benignitās

benignitās f (genitive benignitātis)
Classical[bɛˈnɪŋ.nɪ.taːs]Ecclesiastical[beˈniɲ.ɲi.tas]

Meaning

  1. kindness, benevolence, friendliness, courtesy
  2. liberality, bounty, favor
  3. lenity, mercy

Declension

declension
formsingularplural
nominativebenignitāsbenignitātēs
genitivebenignitātisbenignitātum
dativebenignitātībenignitātibus
accusativebenignitātembenignitātēs
ablativebenignitātebenignitātibus
vocativebenignitāsbenignitātēs

bĕnignĭtas, ātis, f. benignus,
I. the quality of one benignus, an affable, kind bearing to others.
I. Of feeling or external conduct, kindness, friendliness, courtesy, benevolence, benignity: si ad vortendum huc animum adest benignitas, Plaut. Merc. prol. 11: justitia, cui sunt adjunctae pietas, bonitas, liberalitas, benignitas, comitas, quaeque sunt generis ejusdem, Cic. Fin. 5, 23, 65: etsi me attentissimis animis summā cum benignitate auditis, id. Sest. 13, 31; id. Caecin. 3, 9; id. Dom. 14, 32; Cic. Verr. 2, 3, 83, § 191; id. Rosc. Com. 12, 33: benignitas animi, Tac. H. 2, 30; Dig. 48, 19, 11; 1, 3, 25.—
II. Of deeds, kindness, liberality, bounty, favor: num solus ille dona dat? nunc ubi meam Benignitatem sensisti in te claudier? Ter. Eun. 1, 2, 84 (intellegit se et dona obtulisse, et id benigne saepe fecisse, Don.); Plaut. Truc. 1, 2, 80: illa quanta benignitas naturae, quod tam multa ad vescendum, tam varia, tamque jucunda gignit, Cic. N. D. 2, 53, 131: largitio, quae fit ex re familiari, fontem ipsum benignitatis exhaurit. Ita benignitate benignitas tollitur, id. Off. 2, 15, 52; 2, 15, 54: ne benignitas major esset quam facultates, id. ib. 1, 14, 44: amicorum benignitas exhausta est in eā re, id. Att. 4, 2, 7: (Volumnius) benignitatem per se gratam comitate adjuvabat, Liv. 9, 42, 5: satis superque me benignitas tua Ditavit, *Hor. Epod. 1, 31; August. ap. Suet. Aug. 71: benignitate deūm fractae hostium vires, Tac. H. 4, 85; id. A. 14, 6.— In plur.: vides, benignitates hominum ut periere, Plaut. Stich. 4, 2, 54.—
B. Lenity, mercy: severitas legum cum aliquo temperamento benignitatis, Dig. 48, 19, 11 pr.; 1, 3, 25.

Origins

Proto-Indo-European *-teh₂ Proto-Indo-European *-ts Proto-Indo-European *-teh₂ts Proto-Italic *-tāts Latin -tās Latin benignitās From benignus (“benevolent”) + -tās.

Descendants
  • Italianbenignità
  • Frenchbénignitéfrom Middle French benignité
  • Englishbenignityfrom Middle French benignité
  • Portuguesebenignidade
  • Romanianbenignitate
  • Spanishbenignidad

In English words that came into English from benignitās

  • benignitybenignitās

Quick answers

What does benignitās mean in Latin?
benignitās, a noun, means “kindness, benevolence, friendliness, courtesy; liberality, bounty, favor; lenity, mercy”.
What is the genitive of benignitās?
The genitive singular is benignitātis. benignitās is feminine, third declension.
How do you pronounce benignitās?
In classical Latin, [bɛˈnɪŋ.nɪ.taːs]; in ecclesiastical (church) Latin, [beˈniɲ.ɲi.tas].