LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

beneficiārius1

beneficiārius (feminine beneficiāria, neuter beneficiārium)
Classical[bɛ.nɛ.fɪ.kiˈaː.ri.ʊs]Ecclesiastical[be.ne.fi.t͡ʃiˈaː.ri.us]

Meaning

  1. adjectivepertaining to a favor

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativebeneficiāriusbeneficiāriabeneficiārium
genitivebeneficiāriībeneficiāriaebeneficiāriī
dativebeneficiāriōbeneficiāriaebeneficiāriō
accusativebeneficiāriumbeneficiāriambeneficiārium
ablativebeneficiāriōbeneficiāriābeneficiāriō
vocativebeneficiāriebeneficiāriabeneficiārium
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativebeneficiāriībeneficiāriaebeneficiāria
genitivebeneficiāriōrumbeneficiāriārumbeneficiāriōrum
dativebeneficiāriīsbeneficiāriīsbeneficiāriīs
accusativebeneficiāriōsbeneficiāriāsbeneficiāria
ablativebeneficiāriīsbeneficiāriīsbeneficiāriīs
vocativebeneficiāriībeneficiāriaebeneficiāria

bĕnĕfĭcĭārĭus, a, um, adj. beneficium,
I. pertaining to a favor.
I. As adj. only once: res, Sen. Ep. 90, 2.—
II. Freq. subst.: bĕnĕfĭcĭārĭi, ōrum, m.; in milit. lang., soldiers who, through the favor of their commander, were exempt from menial offices (throwing up intrenchments, procuring wood and water, foraging, etc.), free or privileged soldiers: beneficiarii dicebantur milites, qui vacabant muneris beneficio; e contrario munifices vocabantur, qui non vacabant, sed munus reipublicae faciebant, Fest. p. 27; cf. Comm. p. 347: beneficiarii superiorum exercituum, Caes. B. C. 3, 88. Such beneficiarii were usually in attendance upon their commanders, and were promoted by them to office: Βενεφικιάλιοι οἱ ἐπὶ θεραπείᾳ τῶν Μαγιστράτων τεταγμένοι, Gloss.: beneficiarii ab eo appellati quod promoventur beneficio tribunorum, Veg. Mil. 2, 7; Caes. B. C. 1, 75; Plin. Ep. 10, 21 (32); 10, 27 (36); Inscr. Orell. 192; 929; 1394 et saep.

Origins

Proto-Indo-European *-yósder. Proto-Italic *-āzios Latin -āriusnom. Latin -ārius Latin beneficiārius From beneficium (“benefit, favor”) + -ārius.

Descendants
  • Catalanbeneficiari
  • Englishbeneficiary
  • Frenchbénéficiaire
  • Italianbeneficiario
  • Portuguesebeneficiário
  • Spanishbeneficiario

In English words that came into English from beneficiārius

  • beneficiarybeneficiārius
noun · masculinesecond declension
beneficiārius2
beneficiārius m (genitive beneficiāriī or beneficiārī)
Classical[bɛ.nɛ.fɪ.kiˈaː.ri.ʊs]Ecclesiastical[be.ne.fi.t͡ʃiˈaː.ri.us]

Meaning

  1. pluralprivileged soldier who is exempt from certain duties

Declension

declension
formsingularplural
nominativebeneficiāriusbeneficiāriī
genitivebeneficiāriī
beneficiārī
beneficiāriōrum
dativebeneficiāriōbeneficiāriīs
accusativebeneficiāriumbeneficiāriōs
ablativebeneficiāriōbeneficiāriīs
vocativebeneficiāriebeneficiāriī

Origins

Proto-Indo-European *-yósder. Proto-Italic *-āzios Latin -āriusnom. Latin -ārius Latin beneficiārius From beneficium (“benefit, favor”) + -ārius.

Quick answers

What does beneficiārius mean in Latin?
beneficiārius, a adjective, means “pertaining to a favor”.
How do you pronounce beneficiārius?
In classical Latin, [bɛ.nɛ.fɪ.kiˈaː.ri.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [be.ne.fi.t͡ʃiˈaː.ri.us].