noun · femininefirst declension
beneficentia
beneficentia f (genitive beneficentiae)
Classical[bɛ.nɛ.fɪˈkɛn.ti.a]Ecclesiastical[be.ne.fiˈt͡ʃɛn.t͡si.a]
Meaning
- femininebeneficence, kindness
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | beneficentia | beneficentiae beneficientiae |
| genitive | beneficentiae beneficientiae | beneficentiārum beneficientiārum |
| dative | beneficentiae beneficientiae | beneficentiīs beneficientiīs |
| accusative | beneficentiam beneficientiam | beneficentiās beneficientiās |
| ablative | beneficentiā | beneficentiīs beneficientiīs |
| vocative | beneficentia | beneficentiae beneficientiae |
bĕnĕfĭcentĭa, ae, f. from beneficus, like magnificentia, munificentia, from magnificus, munificus; cf. Beier and Gernh. upon Cic. Off. 1, 7, 20,
I. the quality of beneficus, kindness, beneficence, an honorable and kind treatment of others (opp. maleficentia, Lact. Ira Dei, 1, 1; several times in the philos. writings of Cic.;
elsewh. rare): quid praestantius bonitate et beneficentiā? Cic. N.D. 1, 43, 121: beneficentia, quam eandem vel benignitatem vel liberalitatem appellari licet, id. Off. 1, 7, 20; 1, 14, 42 sq.; 2, 15, 52 and 53: comitas ac beneficentia, id. de Or. 2, 84, 343: uti beneficentiā adversus supplices, Tac. A. 12, 20: beneficentia augebat ornabatque subjectos, Sen. Ep. 90, 5; Vulg. Heb. 13, 16.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
beneficentia ae, f
beneficus, kindness, practical good-will, philanthropy: quid praestantius beneficentiā?: adversus supplices, Ta.
Origins
From benefaciō.
Descendants
- Catalanbeneficència
- Englishbeneficencefrom Middle English beneficence
- Italianbeneficenza
- Portuguesebeneficência
- Spanishbeneficencia
- Galicianbeneficencia
- Maltesebenefiċenzafrom Italian beneficenza
In English words that came into English from beneficentia
- beneficencebeneficentia