noun · neutersecond declension
benefactum
benefactum n (genitive benefactī)
Classical[bɛ.nɛˈfak.tũː]Ecclesiastical[be.neˈfak.tum]
Meaning
- neutera good deed, benefit, meritorious act
- neuterthank you
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | benefactum | benefacta |
| genitive | benefactī | benefactōrum |
| dative | benefactō | benefactīs |
| accusative | benefactum | benefacta |
| ablative | benefactō | benefactīs |
| vocative | benefactum | benefacta |
bĕnĕfactum, v. bene, I. B. 2.
Origins
From benefactus.